Sinds ik ergens in 2012 de eerste film had gezien van The Hunger Games was ik gelijk verslaafd. Ik moest gewoon weten hoe het verhaal verder zou gaan en ik heb meteen de boeken besteld op internet. Nadat ik een weekje in mijn eentje op mijn kamer als een gek had zitten lezen was ik al weer klaar met het verhaal en was het voor mij afgelopen. De 3 boeken waar super leuk om te lezen maar ik ging er wel heel snel door heen. Nu was er nog wel iets waar ik nog naar uit kon kijken, namelijk de verfilming van de andere 2 boeken. En in het najaar van 2013 kwam de 2e film uit in de bioscoop, Catching Fire.
Net als bij de eerste film is het boek geweldig vertaald. Op een of andere manier hebben ze alle details uit beide boeken van 450 pagina's weten te vertalen naar een geweldige film. Het mooie van de films van The Hunger Games is dat het verhaal heel meeslepend is. Je komt in een fictieve wereld waarbij het normaal is dat kinderen elkaar elk jaar in een spelshow op televisie gaan vermoorden. De kinderen worden gekozen uit de armste mensen van het land als een soort van straf van een rebellie van 74 jaar geleden. Het verhaal gaat over een meisje genaamd Katniss wat in deze film voor de 2e keer mee moet doen aan de Hunger Games. Hieromheen zit een dramatisch verhaal van liefde over een jongen genaamd Peeta. Peeta is hopeloos verliefd op Katniss en is voor de 2e keer verplicht om mee te doen aan het spel. De rest van het verhaal is enorm divers met een enorme plot twist op het einde. Ik heb 2.5 uur lang geïnteresseerd zitten kijken naar de film en hoop dat ik de volgende film weer zo intens kan beleven.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten